cinco minutos antes de la cuenta atrás.
Marineeeros soldaados solteros casa-dosamantess andantessss
ok.
Pues la verdad es que yo nunca hago balances de año, como mucho metas trimestrales, pero lo de mirar hacia atrás un año entero nunca.
Pero este sí, me dio por leer mi diario para ver si mi sensación de año de mierda era real o eso, una sensación.
Era real.
Una PUTA MIERDA de 2025 podríamos resumir.
Precariedad laboral, precariedad económica, estrés crónico, falta de sueño, un año más sin follar, una jefa que me ha hecho sentir como el culo, distancia emocional con mi familia, agotamiento hasta la extenuación, enganche a las redes sociales, pérdida absoluta de motivación en mi negocio... en fin, que lo que esperaba de 2025 que fuera distinto de 2024 SE HA VUELTO A REPETIR.
Así que siento que he tirado un año a la basura, porque a grandes rasgos estoy igual de infeliz que en 2024. Y más pobre.
De la lista de penurias-resumen que me ha ocupado página y media de una libreta, saco por lo menos tres cosas positivas de 2025:
1. Me apunté al gimnasio y lo he mantenido durante todo este año. Me estoy poniendo MUY buenorra. Y gracias a eso hago un poco más de vida social en el pueblo (por haber conocido gente en el gimnasio, no por estar buenorra).
2. Conocí a mi crush imposible Sara García Alonso y la he visto 3 veces. He podido hablar con ella dos veces. De hecho la chispa que hizo que me apuntara al gimnasio fue un vídeo suyo levantando pesas y haciendo flexiones.
3. Conocí a la Vegana y he quedado con ella dos veces. Manda huevos que haya visto más veces en un año a una mujer famosa que a la chica que me gusta. Así que se ha convertido en mi otro crush imposible.
Veamos si cambia algo este 2026. Porque ya hago cosas para que cambien cosas, pero chica, no avanzo. Yo sólo le pido esto:

3 comentarios:
A pesar de tot i ha hagut algunes coses "bonorras"! ; )
Et desitjo que s'acompleixin els teus propòsits pel 2026 !!.
Abraçades !!.
Veus com sempre hi ha una cançó...ja ho dic jo. Les coses bones ni dolentes no van de gener a desembre....així que mira, simplement, seguim, tu. Jo també necessito atendre les meves necessitats bàsiques per poder atendre les altres i tampoc me'n surto gaire...El que deia: seguim.
Holaa!! Tu post es un reflejo de cómo estamos ahora mismo las personas en edad de trabajar, como se suele decir. Estar en un curro que no te aporta nada, que te quita el sueño y encima tener que aguantar a jefes/as imbéciles que te complican la vida, llegando a casa tan agotada que no tienes mente ni para dedicar a tus aficiones. Y si curras en algo que te gusta, como tu negocio, tu profesión, etc, tienes que resignarte a la idea de que quizá no tengas un sueldo demasiado holgado. Por otra parte, lo del autocuidado y demás... también te digo que esto del autocuidado se está convirtiendo en otro negociazo, hobbies y rutinas en las que necesitas hacer inversión. Pero bueno ese es otro tema. A veces lo mejor que se puede hacer es simplemente "ser". Estar un rato al día, aunque sea corto, sin mirar el móvil pero tampoco haciendo nada que sea necesariamente activo ni productivo. Lo del gimnasio está muy guay, si lo has mantenido es porque te gusta y te aporta cosas positivas. El tema de encontrar el equilibrio es complicado. Y lo del crush pues en fin, otra movida!! Si la has visto tan poco es porque por parte de ella no ha habido demasiado interés... A veces hay personas que desearíamos que estuvieran en nuestra vida pero no hay manera. Poco a poco con todo!!
Publicar un comentario